-

DELİLİK BİZİM İŞİMİZ

Liseden mezun olmuştum. Sayısalcıydım. Çok iyi olmasa da hatırı sayılır bir puan almıştım sınavdan. Geldik tercih dönemine. İstediğim bölüme puanımın yetmeyeceğini biliyordum. O yüzden yeni bir şeyler arıyordum. Kafam çok karışıktı zira ne istediğimi ben dahi bilmiyordum. Kimseye sorasım kimseye fikir danışasım da gelmiyordu. Herkes bir mühendislik ya da matematik fen öğretmenliğini tercih etmem konusunda hemfikirdi. 

Bir gün bir hocamızla konuşurken ne yazacaksın karar veremedin daha dedi ve tercih kılavuzunu eline aldı. Rastgele bir sayfa açtı. ''Görme engelliler öğretmenliği yazalım o zaman sana madem diğerlerini istemiyorsun.'' dedi... Birden duraksadım hiç duymamıştım o güne kadar böyle bir meslek mi varmış dedim kendi kendime. O gün yine kararsız bir şekilde eve gittim. Çok araştırmıştım. O zamanlar fazla bilgiye de rastlayamamıştım. Ama içime bir kıvılcım düşmüştü sonuçta. Ben görme engelliler öğretmeni olacaktım... 

Ve oldum. Anladım ki duymayan sadece ben değilmişim... 

Herkes öyle tepki verdi ki yaptığım tercihin yanlış olduğu kanısındaydılar. Mezun olduğum okula bile gidemedim diplomamı almaya. Annemi gönderdim. Bir öğretmenim demiş ki orada '' Çocuğunuz DELİLİK etmiş. O kadar çok bölüm varken gidip o bölümü tercih etmekle çok yanlış yapmış.'' Ben bu sözden sonra bir süre insanlar ne kazandın diye sorduğunda görme engelliler öğretmenliği diyemedim bile. Sınıf öğretmeni gibi bir şey diyordum. Şimdi diyorum ki o hocama bir meslektaşı olarak'' İyi ki sizin akıllılık olarak gördüğünüz şeyi yapmamışım. İyi ki sizin yanlış dediğinizi yapmışım. Evet deli olabilirim hiç kızmam. Ben her gün yavruları gülsün, öğrensin diye türlü delilikler yapan bir Öğretmenim.... Ve çok şükür ki Özel bir öğretmenim....❤❤❤ Tüm bunları neden anlattım? Bırakın insanlar inandığı işi yapsınlar.☺


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Muhammed'siz Muhabbet: Modern Zaman Mutasavvıfları

-
 Popüler olan her kavramın içinin boşaltıldığı gibi tasavvuf kavramının da içini boşaltmaya çalışan bir güruh peyda oldu son zamanlarda. Ancak tasavvufun, yalnızca ruhen yükselebilme kabiliyeti gösterenlerin ulaşabileceği bir kapısı olduğundan bu güruhun yaptıkları tasavvufun özüne asla zarar veremeyecektir. Sözüm ona, tasavvuf alanında üç beş online eğitim almış, alanda yüksek lisans yapmış herkesin tasavvufi bir ahlaka sahip olduğunu söyleyebilir miyiz? Sahip olduğu ahlakı çok okuyarak kendini geliştirerek tasavvufi bir örtüye bürüyen, güçlendirirken güzelleştirebilenler müstesna... Tasavvufu çok iyi bilip hayatıyla bütünleştirememiş olanların sayısının epey arttığını gözlemliyorum. İnsanın erdemlere yaklaşmak uğruna kendini eğitmesi, varlığını güçlendirmek maksadıyla buna yönelmesi de takdire şayan bir durum lakin bir şey eksik diyorum her seferinde. Bu modern zaman tasavvufçularında bir şey eksik... Eksiğin ne olduğunu bugün fark edebildim sanıyorum, Mevlit Kandil'inde. Muhamme...
Devamı

EBRU ÖĞRETMEN'E BİR MANZUME

-
Bir şey var anlatmak istediğim, Bir anı. Ellerinden tanırım keskin rüzgarları.  Bir kışın orta yeri ve lise sıraları...  Ellerim her zamanki gibi Kesiklerle dolu rüzgarların açtığı.  Ellerim egzamalı. Bir öğretmenim var, O gün beni tahtaya çıkardı. Fakat ne sözlü ne yazılı! Ellerin, dedi. Evet, dedim, ellerim egzamalı. Aldı avuçlarına okşadı, Sardı anne şefkatiyle sarmaladı. Merhem miydi çantasından çıkardığı Sihir mi büyü mü? Rüzgarın açtığı kesikleri bile yola getiren... Boyun eğdi kan oturmuş çatlaklar, Andırırken çorak bir toprağı. Gelsin şimdi nereye kadar gelirse kış, İster fırtınalar sıkıştırsın ellerimi tenhada. Ellerimden tutan bir öğretmenim vardı artık!  Öğretmenim... Merhemiyle değil yalnız, Merhametiyle yaralarımı saran, Ellerimi değil yalnız, ruhumu da okşayan... Bundandır; Bir öğretmenin açtığı yaralar kolay kapanmaz. Bir öğretmen sardıysa bir yarayı, bir daha asla açılmaz.
Devamı

EĞİL DAĞLAR

-
Resim
Atalarımızı düşünüyorum da dağlara ne çok türkü yakmışlar.  Bazen sitem etmişler, bazen bir yol ver diye yalvarmışlar, heybetinden korkmuşlar.  Çünkü bırakmıyor, çünkü insanoğlunun gücü yetmiyor.  Geçit vermiyor ki kavuşsun yarine özlediği her ne ise... Bir de hayaller kuruyor... Dağları bir aşsa yarine kavuşsa her yer bağ bostan.  Öyledir çünkü; dağlar hüzünlü türkülerin, bağlar bostanlar da neşeli türkülerin simgesidir. Sevdiğine kavuştuysan eğer bağların o bereketine, canlılığına da kavuşmuş olursun.  Ama gel gör ki sevdiğine kavuşmanın önündeki en büyük engeldir dağlar.  O türküleri dinlerken hep anlamaya çalışırdım onları.  Eskiden öyleymiş derdim.  O eskidenmiş...  İnsanoğlu dağları aşacak teknolojiye sahip değilmiş o zamanlar.  Ta ki bugünlere kadar.  Bugünler= teknolojinin insanları kavuşturmaya yetmediği Modern! zamanlar...  Demek ki mesele dağ değilmiş.  Bir gün bir virüsün gelip de dağ gibi önümüze çıkacağını bi...
Devamı