-

 

FARKINDA MISIN? AYNIYIZ!

Merhaba. Sana biraz kendimizden bahsetmek istiyoruz.

Bizi hatırlayacağına eminiz.

Hiç yerinde duramayan, sürekli konuşan bir çocuk vardı ya işte o benim. Neden böyle davrandığımı kimse anlamıyor. Çok yaramazmışım öyle söylüyorlar. Oysa ben sadece içimden geldiği gibi davranıyorum.

Ben de hiç kimseyle konuşamam, konuşmak şöyle dursun kimsenin gözüne dahi bakamam. Belki benimle şakalaşmak istediğin bazı zamanlar olmuştur. Ama muhtemelen ya tepki vermemişimdir sana ya da sert bir tepkimle karşılaşmışsındır. Çünkü benim için sadece gerçek davranışlar vardır. Onun dışındaki tüm davranışlar kendimi güvensiz hissetmeme sebep olur. İçimde bambaşka bir dünya var. Kendi kendime inşa ettiğim bir dünya. Bu dünyaya kimsenin girmesine izin vermek istemiyorum. Sadece çok güvendiğim ve çok iyi tanıdığım insanlar girebiliyor.

Ben ise seninle çok iyi anlaşabiliyorum. Ama bazen bir şeyler ters gidiyor. Öğretmen tahtaya çıkarıyor. Bir metni okumak için veya bir soruyu çözmek için… Çıkıyorum ve o an benim de anlam veremediğim her seferinde cesaretimi kıran o zor durumlarla karşı karşıya kalıyorum. Harfler karışıyor. Sayılar ters dönüyor. Her şey üstüme geliyor. Hiçbir şey yapamadan oturuyorum yerime.

Bir elimde beyaz bir baston bir sağa bir sola sallayarak yürümeye çalışan benim. Belki görmüşsündür benim kitaplarım senin kitaplarının iki üç katı büyüklüğündedir. O kocaman kitapları parmaklarımla en az senin kadar hızlı okuyabilirim.

Bazen bir tekerlekli sandalyede görürsün beni.

Bazen de kaslarımı kontrol edemediğimi görürsün. Kollarımı, bacaklarımı senin gibi düz tutamayabilirim. Farklı görünümüm ve ani kasılmalarımla seni ürkütüyor olabilirim.

 




Hatırladın beni değil mi?

Engelli diyorlar bana.

Zihinsel engelli, görme engelli, işitme engelli…

Disleksili, otizmli, serebral palsili…

İsmimin önüne koydukları bu etiketten başka hiçbir farkım yok senden.

Beni tanımanı istiyorum. Çünkü beni tanıdığın zaman aslında farklı olmadığımızı göreceksin!

Beni tanımanı istiyorum. Çünkü hayata dair benden çok şey öğreneceksin!

Birbirimizle farklılıklarımız elbette olacak. Dünyadaki milyarlarca insanın arasındaki farklılıklar gibi…

Beni tanırsan göreceksin ki;

Senin gibi düşünebiliyor, senin gibi hissedebiliyorum. Ağlıyorum, gülüyorum, şaşırıyorum, kızıyorum. Bu hayatı senin gibi yaşıyorum. Çünkü bende senin gibi bir ‘’İNSAN’’ım.

Önce insan olarak gör beni.

Farkında mısın? İkimiz de insan olduğumuz için aynıyız!

                                                                                     

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Muhammed'siz Muhabbet: Modern Zaman Mutasavvıfları

-
 Popüler olan her kavramın içinin boşaltıldığı gibi tasavvuf kavramının da içini boşaltmaya çalışan bir güruh peyda oldu son zamanlarda. Ancak tasavvufun, yalnızca ruhen yükselebilme kabiliyeti gösterenlerin ulaşabileceği bir kapısı olduğundan bu güruhun yaptıkları tasavvufun özüne asla zarar veremeyecektir. Sözüm ona, tasavvuf alanında üç beş online eğitim almış, alanda yüksek lisans yapmış herkesin tasavvufi bir ahlaka sahip olduğunu söyleyebilir miyiz? Sahip olduğu ahlakı çok okuyarak kendini geliştirerek tasavvufi bir örtüye bürüyen, güçlendirirken güzelleştirebilenler müstesna... Tasavvufu çok iyi bilip hayatıyla bütünleştirememiş olanların sayısının epey arttığını gözlemliyorum. İnsanın erdemlere yaklaşmak uğruna kendini eğitmesi, varlığını güçlendirmek maksadıyla buna yönelmesi de takdire şayan bir durum lakin bir şey eksik diyorum her seferinde. Bu modern zaman tasavvufçularında bir şey eksik... Eksiğin ne olduğunu bugün fark edebildim sanıyorum, Mevlit Kandil'inde. Muhamme...
Devamı

EBRU ÖĞRETMEN'E BİR MANZUME

-
Bir şey var anlatmak istediğim, Bir anı. Ellerinden tanırım keskin rüzgarları.  Bir kışın orta yeri ve lise sıraları...  Ellerim her zamanki gibi Kesiklerle dolu rüzgarların açtığı.  Ellerim egzamalı. Bir öğretmenim var, O gün beni tahtaya çıkardı. Fakat ne sözlü ne yazılı! Ellerin, dedi. Evet, dedim, ellerim egzamalı. Aldı avuçlarına okşadı, Sardı anne şefkatiyle sarmaladı. Merhem miydi çantasından çıkardığı Sihir mi büyü mü? Rüzgarın açtığı kesikleri bile yola getiren... Boyun eğdi kan oturmuş çatlaklar, Andırırken çorak bir toprağı. Gelsin şimdi nereye kadar gelirse kış, İster fırtınalar sıkıştırsın ellerimi tenhada. Ellerimden tutan bir öğretmenim vardı artık!  Öğretmenim... Merhemiyle değil yalnız, Merhametiyle yaralarımı saran, Ellerimi değil yalnız, ruhumu da okşayan... Bundandır; Bir öğretmenin açtığı yaralar kolay kapanmaz. Bir öğretmen sardıysa bir yarayı, bir daha asla açılmaz.
Devamı

EĞİL DAĞLAR

-
Resim
Atalarımızı düşünüyorum da dağlara ne çok türkü yakmışlar.  Bazen sitem etmişler, bazen bir yol ver diye yalvarmışlar, heybetinden korkmuşlar.  Çünkü bırakmıyor, çünkü insanoğlunun gücü yetmiyor.  Geçit vermiyor ki kavuşsun yarine özlediği her ne ise... Bir de hayaller kuruyor... Dağları bir aşsa yarine kavuşsa her yer bağ bostan.  Öyledir çünkü; dağlar hüzünlü türkülerin, bağlar bostanlar da neşeli türkülerin simgesidir. Sevdiğine kavuştuysan eğer bağların o bereketine, canlılığına da kavuşmuş olursun.  Ama gel gör ki sevdiğine kavuşmanın önündeki en büyük engeldir dağlar.  O türküleri dinlerken hep anlamaya çalışırdım onları.  Eskiden öyleymiş derdim.  O eskidenmiş...  İnsanoğlu dağları aşacak teknolojiye sahip değilmiş o zamanlar.  Ta ki bugünlere kadar.  Bugünler= teknolojinin insanları kavuşturmaya yetmediği Modern! zamanlar...  Demek ki mesele dağ değilmiş.  Bir gün bir virüsün gelip de dağ gibi önümüze çıkacağını bi...
Devamı