"Mesleki deformasyon; kişinin olaylara ve olgulara istemsizce mesleki refleksler vermesi olarak da tanımlanabilir." Böyle tanımlamış uzmanlar mesleki deformasyonu.
Acayip güzel mesleki deformasyonlarım var. İnsanların birbirine olan acımasızlığını, eleştirilerin yapıcılıktan oldukça uzaklaşıp elim bir yıkıcılığa dönüştüğünü gördüğüm şu zamanlarda mesleki deformasyonlarım beni epey mutlu ediyor.
Özel eğitimin en temel felsefesi karşındaki kim olursa olsun "Önce insan olarak görmek"tir. Tasavvufi bir bakış açısı da diyebilirsiniz, hümanistik bir yaklaşım da. Artık nasıl adlandırmak isterseniz.
Ama en önemlisi insana yakışan insanca bir bakış.
Ne olursa olsun insan!
Ve her insanın yapabildiği bir şey mutlaka vardır der özel eğitim...
Bu yüzden biz kişinin yapamadıklarıyla değil yapabildikleriyle ilgileniriz.
Hal böyleyken devamlı bir olumlama, her şeye iyi tarafından bakma, bardağın hep dolu tarafını görme kısacası polyannacılık denen kavram hayatımıza sirayet etmiş olur.
A ne iyi aman ne hoş, hayat bize güzel... Gibi düşünenler olabilir.
Evet çok güzel. Kendimi çok şanslı görüyorum. Benim en güzel mesleki deformasyonum bu.
Bir konu hakkında fikrim sorulduğunda hep olmuş derim. Olmayan yanını söylemek yerine şöyle de yapabilirsin derim en fazla.
Lakin gün geçtikçe bunu yapabilmenin ne kadar zor olduğunu gözlemliyorum. Çünkü gerçek hayatta durum bunun tam tersi.
Yapabildiklerini değil daha çok yapamadıklarını görüyor insanlar.
Ortaya gerçekten güzel bir iş çıkarıyorsun. Ama karşındaki çok ufak bir ayrıntıya takılıp da yaptığın işin olmadığını söyleyebiliyor.
Demem o ki biraz özel eğitim penceresinden bakıverin hayata, insana, yapılan işlere... Göreceksiniz olumladıkça olumlanacaksınız.
Yorumlar
Yorum Gönder