İçimin Asık Suratlı Teyzesi ve İçimin Çocuğu

-

 

İçimde bir çocuk var ve asık suratlı yaşlı bir teyze. 
Çok kez yaşıyorum bunu. 
Şöyle bir manzara:
Yaşlı teyze hep önde duruyor içimde. Arkasında sürekli onun eteğini çekiştirip duran bir çocuk. Merak ediyor, her şeyi soruyor, öğrenmek istiyor, öğrendiklerini uygulamak istiyor, uygularken hata yapmak istiyor, hatalarını düzeltmeye çalışmak istiyor. Yaşlı teyze ise asık suratıyla "Otur oturduğun yerde, başımıza iş çıkarma!" diyor. Çocuk susmuyor ama saygısından teyzenin önüne de geçemiyor. Hani bir kaç kez çocuğun dediği de olmuştu. O yaşlı teyze de burnunu kıvırarak izlemişti. Ama güzel şeyler olmuştu. Sonrası yine aynı... Çocuk devamlı bir çaba içinde eteğini çekiştirmeye devam ediyor yaşlı teyzenin. 
Yaşlı teyze günden güne elden ayaktan düşüyor. Sonu yakına benziyor.

Keşke diyorum içimdeki teyze bilge bir kadın olsaydı da dizinin dibine oturtup masallarla büyütseydi içimdeki çocuğu. 
Ama o cahildi. Yüzü asıktı. 
Çocukları da hiç sevmezdi.

Ben büyüdükçe yaş aldıkça içimdeki yaşlı teyze ölüyor sanki de küçük bir kızın sesleri daha çok duyuluyor... 
Yaşamak ve yapmak istiyor! 
Ve birkaç dize geliyor aklıma;
"Cenazeye ölüden önce gelenler,
Yaşasın diyorlar, yaşamayı hak eden 
Varsın bulunmasın çorabımızın teki..." 
Yaşlı teyzenin cenazesine hemen önden gidiyor ve yaşasın diyor benim içimdeki çocuk da... Yaşamayı hak eden yaşasın!
Lakin hakkını versin yaşamanın...

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Muhammed'siz Muhabbet: Modern Zaman Mutasavvıfları

-
 Popüler olan her kavramın içinin boşaltıldığı gibi tasavvuf kavramının da içini boşaltmaya çalışan bir güruh peyda oldu son zamanlarda. Ancak tasavvufun, yalnızca ruhen yükselebilme kabiliyeti gösterenlerin ulaşabileceği bir kapısı olduğundan bu güruhun yaptıkları tasavvufun özüne asla zarar veremeyecektir. Sözüm ona, tasavvuf alanında üç beş online eğitim almış, alanda yüksek lisans yapmış herkesin tasavvufi bir ahlaka sahip olduğunu söyleyebilir miyiz? Sahip olduğu ahlakı çok okuyarak kendini geliştirerek tasavvufi bir örtüye bürüyen, güçlendirirken güzelleştirebilenler müstesna... Tasavvufu çok iyi bilip hayatıyla bütünleştirememiş olanların sayısının epey arttığını gözlemliyorum. İnsanın erdemlere yaklaşmak uğruna kendini eğitmesi, varlığını güçlendirmek maksadıyla buna yönelmesi de takdire şayan bir durum lakin bir şey eksik diyorum her seferinde. Bu modern zaman tasavvufçularında bir şey eksik... Eksiğin ne olduğunu bugün fark edebildim sanıyorum, Mevlit Kandil'inde. Muhamme...
Devamı

EBRU ÖĞRETMEN'E BİR MANZUME

-
Bir şey var anlatmak istediğim, Bir anı. Ellerinden tanırım keskin rüzgarları.  Bir kışın orta yeri ve lise sıraları...  Ellerim her zamanki gibi Kesiklerle dolu rüzgarların açtığı.  Ellerim egzamalı. Bir öğretmenim var, O gün beni tahtaya çıkardı. Fakat ne sözlü ne yazılı! Ellerin, dedi. Evet, dedim, ellerim egzamalı. Aldı avuçlarına okşadı, Sardı anne şefkatiyle sarmaladı. Merhem miydi çantasından çıkardığı Sihir mi büyü mü? Rüzgarın açtığı kesikleri bile yola getiren... Boyun eğdi kan oturmuş çatlaklar, Andırırken çorak bir toprağı. Gelsin şimdi nereye kadar gelirse kış, İster fırtınalar sıkıştırsın ellerimi tenhada. Ellerimden tutan bir öğretmenim vardı artık!  Öğretmenim... Merhemiyle değil yalnız, Merhametiyle yaralarımı saran, Ellerimi değil yalnız, ruhumu da okşayan... Bundandır; Bir öğretmenin açtığı yaralar kolay kapanmaz. Bir öğretmen sardıysa bir yarayı, bir daha asla açılmaz.
Devamı

EĞİL DAĞLAR

-
Resim
Atalarımızı düşünüyorum da dağlara ne çok türkü yakmışlar.  Bazen sitem etmişler, bazen bir yol ver diye yalvarmışlar, heybetinden korkmuşlar.  Çünkü bırakmıyor, çünkü insanoğlunun gücü yetmiyor.  Geçit vermiyor ki kavuşsun yarine özlediği her ne ise... Bir de hayaller kuruyor... Dağları bir aşsa yarine kavuşsa her yer bağ bostan.  Öyledir çünkü; dağlar hüzünlü türkülerin, bağlar bostanlar da neşeli türkülerin simgesidir. Sevdiğine kavuştuysan eğer bağların o bereketine, canlılığına da kavuşmuş olursun.  Ama gel gör ki sevdiğine kavuşmanın önündeki en büyük engeldir dağlar.  O türküleri dinlerken hep anlamaya çalışırdım onları.  Eskiden öyleymiş derdim.  O eskidenmiş...  İnsanoğlu dağları aşacak teknolojiye sahip değilmiş o zamanlar.  Ta ki bugünlere kadar.  Bugünler= teknolojinin insanları kavuşturmaya yetmediği Modern! zamanlar...  Demek ki mesele dağ değilmiş.  Bir gün bir virüsün gelip de dağ gibi önümüze çıkacağını bi...
Devamı